10 03 2017

Ses

Ses Senin hiç sesin kırıldı mı? Senin hiç iç sesin kırıldı mı? Benim, kendime kurduğum cümleler paramparça dağınık. İçimi kesiyor, kanatıyor acıtıyor, içimi. Nasıl anlatırım şimdi kendimi? Nasıl kendime? Sen içim gibi, sen sesim gibi, sen ben gibi Ne biriktirdiysem sen Neye inandıysam Ne söylediysem kendime Kırıldı. Önce sesim, sonra diğerleri. Devamı

10 03 2017

KÖK

KÖK    Bir çiçeğin suyu gibi tanırım seni, Çok dökülsem çürütür, az verilsem kurutur.. Yine de en iyi ben bilirim elbet, Köklerinden dallarına, yapraklarına ulaşmayı.   Köklerin sevgilim, Köklerin özümden Köklerin sözümden Köklerin canım sevgilim.. Köklerin bir hayatın başladığı yer, Yeniden ve daima özüme uzan. Devamı

02 11 2016

Tiyo

Tiyo |  görsel 1

 Tiyo Bazı şiirleri tekrar tekrar okuyup yazmak istiyorum. Aynı şarkıyı defalarca dinlemek gibidir hani Bilirsin, bilmelisin. Mesela bana bir kaç güzel söz söylemelisin ve  görmelisin ki mutlu oluyorum.   Görmelisin, Mesela bütün derilerin altında bir bilinç yattığını. Ve Perişan eylemelisin beni, bütün bilincime dağılmalısın mesela Kazanamayacağım bir savaş vermelisin ve kazanamayacağın Öyle ki Bütün hücrelerim diğer bütün hastalıkları bırakıp seninle savaşmalı.   Savaşmalısın, Sözünü ve sevgini kuşanmalısın mesela, yerle bir etmelisin beni Beni işgalin, senin teslimiyetin olmalı Ve Bütün öfkenle gülmelisin mesela Kendine, bana ve tekrar o kızgın anlarımıza.   Gülmelisin, Ha unutmadan, çayı da, şiiri de çok sevmelisin, En sessiz, yorgun ve ciddi durumlarda bile bağırarak ve aniden türküler söylemelisin. Mesela En sevdiğin replikleri en beklenmedik anlarda söylemelisin. Söyle sevgilim; Bana öyle bir şey söyle ki, itirazım mümkün olmasın.... Devamı

10 08 2016

Değişkenler

Değişkenler |  görsel 1

Her şey çok hızlı değişiyor. Güven duygusu oluşmadan başka bir biçim alıyor. İşte o zaman güçlü bir yalnızlık duygusu teker teker kaplıyor değişenlerimizi. Keşke sabit tutabilsek bazı şeyleri. bir şey hiç değişmese, hatta bazı masaların yeri bile aynı kalsa, kenarı kırık eşyalar, üzerinde yıllarca yattığımız eski koltuklar, annemizin çayı ve yemeği, arkadaşlıkların aptal yanları.. Ki bazen gidenler hatıraları da beraberinde götürürler, onlarca yılı da onlarla beraber kaybetmişsin gibi, kalırsın. Çaresiz bir duygu, değiştirilemez ve emek verilemez bir hale gelmiştir çoktan her şey.. Ya olduğu gibi kalsın artık bazı şeyler ya da beni de alıp götürsünler, önce kendimden, sonra geçmişten.   Devamı